اولین بار وقتی شنیدم که دولت چین با ارائه یک اپلیکیشن یا برنامه کاربردی ، امکان این را فراهم نموده است که شما همانند ترافیک خودروها از ترافیک و چگونگی و میزان پراکندگی افراد مبتلا به بیماری کرونا هم مطلع بشوید ، خیلی تعجب کردم.

کنجکاو شدم تا بفهمم که چگونه میتوان بیش از یک ونیم میلیارد ساکنان یک کشور را در چنین چارچوب و نظمی گرد آورد . مفهوم وجود چنین نرم افزاری این بود که دولت چین باید از موارد زیر مطلع باشد :

– شما چه کسی هستید؟
– در کدام نقطه از کشور ساکن هستید؟
– چند ساله هستید؟
–  مرد یا زن؟
درجه دمای بدن شما در ۲۴ ساعت گذشته چه بوده و چه تغییری کرده است؟
–  با چه کسی یا کسانی در ۲۴ ساعت گذشته ارتباط و تماس داشته اید؟
– آیا این افراد در نرم‌افزار ثبت نام شده اند؟ یا افرادی خارج از نرم‌افزار هستند؟
– اگر محل ثبت اطلاعات شما نسبت به ۲۴ ساعت گذشته تغییر کرده است ، به چه دلیلی شما سفر کرده اید؟
– اگر دمای بدن شما تغییر کرده است، آیا به پزشک مراجعه کرده اید یا نه ؟ کدام پزشک ؟ کدام مرکز درمانی؟ نتیجه مراجعه شما باید توسط همان پزشک یا مرکز درمانی در سیستم ثبت شود.
– در این سیستم شما با یکی از سه برچسب : سبز ، زرد یا قرمز دسته بندی میشوید و بنا بر همین شیوه معلوم میگردد که مثلا در کدام نقطه از چین افرادی با برچسب قرمز وجود دارند یا در حال تردد یا زندگی هستند و به همین ترتیب در سایر انواع برچسب ها …

موارد فوق و یا مواردی دیگر که احتمالا از آنها اطلاع دقیقی نداریم به دولت چین، نهادهای درگیر در مسائل بهداشتی، مردم عادی، پزشکان، فعالان بخش عمومی و خصوصی تصویر دقیقی از آنچه در اطراف آنها می گذرد، ارائه میکند. و به آنها اجازه میدهد در ارتباطات روزمره خود با دیگری، تصویر دقیقی از وضعیت او یا سایر کسانی که در اطراف هستند را بدست بیاورند.
همه این اطلاعات و همه این شفافیت بر اساس یک نرم‌افزار کاربردی ساده ولی قدرتمند که به سرعت در اختیار مردم قرار گرفته است، بدست آمده و با توجه به پراکندگی و دسترسی افراد به ابزارهای دیجیتال و گوشی های هوشمند و البته همکاری داوطلبانه مردم و مسئولان با یکدیگر، مبارزه با ویروس در کشوری به بزرگی و پرجمعیتی چین تقریبا مقدور شده است.

نقش فن آوری در چنین لحظات و مقاطع حساسی روشن میشود، از نظر برخی از ما همچنان گوشی تلفن هوشمند وسیله ای  تفریحی و ابزاری برای جوانان و بچه هاست ولی هر روز ابزارهای تازه ای به زندگی  روزمره ما وارد میشوند که گوشی های هوشمند و اینترنت را همچون آب آشامیدنی، برق یا گاز بعنوان یک ضرورت در زندگی انسان های امروزی تثبیت می کند.

در این میان ما بعنوان مردم ، مسئولان و بخش خصوصی و متخصصین فن آوری هر کدام جداگانه مسئولیم و باید هر چه سریعتر و تا دیر نشده با کنار گذاشتن شیوه های قدیمی و کهنه و درگیری ها و رقابت های بی حاصل به سمت یک رفتار معقول جمعی قدم برداریم.

مردم مسئولیت دارند تا به محض راه‌اندازی چنین سامانه یا سامانه هایی، بجای فروافتادن در تئوری های توطئه و خیالبافی های رسانه های زرد با علاقه مندی و داوطلبانه اطلاعات را در اختیار چنین سامانه هایی قرار دهند.

و نه تنها این مسئولیت را در قبال خود و خانواده و اطرافیان  انجام دهند بلکه به کسانی که ممکن است در اطراف آنها زندگی کنند ولی توانایی و دسترسی به ابزارهایی اینچنین نداشته باشند نیز کمک و راهنمایی کنند. چرا که هیچکس از گزند بیماری در امان نیست و مهم نیست که خود او و یا عزیزانش در چه حال و روزی هستند ، همه در این یک موضوع به هم ربط داریم.

مسئولین محترم هم در قبال چنین شرایطی باید بپذیرند که عدم شفافیت، پنهانکاری و نسبت دادن مشکلات به زمین و زمان، صرفا بر حجم مشکلات و گرفتاری های آنها و بی اعتمادی مردم می افزاید، از این فرصت به دست آمده برای رفتاری مدبرانه و معقول همراه با شفافیت استفاده کرده و اجازه دهند تا بخش خصوصی و غیر وابسته به حاکمیت که منافع واضح و روشن اقتصادی و کاری دارد، عهده دار چنین سامانه ای گردد. و تجمیع اطلاعات و پردازش داده های خام را به بخش خصوصی واگذار نمایند و از تکرار اشتباهات گذشته که با تصدی گری و دخالت در روند اجرای یک رفتار استاندارد موجبات تاخیر و تعلل در امور را فراهم میکردند، دست بردارند.

بخش خصوصی و بخصوص استارت آپ های مالی و بانکی در کشور دارای رابط کاربری جا افتاده و فعال هستند و به بخش قابل توجهی از اطلاعات عادی مردم دسترسی دارند و کافیست تا ضمن اضافه نمودن بخش سلامت به این برنامه های کاربردی، مدیریت متمرکز اطلاعات تشکیل شده و در یک ارتباط فنی با این قبیل برنامه های کاربردی و پر کاربر این قابلیت اضافه گردد و نتیجه اطلاعات پردازش شده و تجمیع شده نیز به صورت یک نقشه هوشمند در اختیار برنامه های مذکور جهت نمایش به مخاطبان مختلف قرار گیرد.

متخصصین، برنامه نویسان، صاحبان کسب و کارهای مالی و غیر مالی پرمخاطب نیز، یکبار تلاش کنند تا به جای رقابت و مسابقه در مسیر بی حاصل در اثبات خود و نشان تجاری خود، با همدلی و همفکری دور هم گرد آمده و شرایط ایجاد یک دستورالعمل فراگیر و سامانه بهداشتی و درمانی در کشور را با همکاری نهادی های علمی و پزشکی فراهم کنند.

من از همه مردم، مسئولان و فعالان حوزه فن آوری دعوت میکنم تا این بار ورود و ظهور یک ویروس کشنده به کشور که ممکن است تک تک ما و عزیزانمان را درگیر کند و خدای ناکرده آسیبی جدی به جان و مال همه ما وارد نماید را به فرصتی برای همدلی و همکاری و نوآوری تبدیل کنیم.

به اشتراک بگذارید:

اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در whatsapp
واتس اپ
اشتراک گذاری در facebook
فیس بوک
اشتراک گذاری در pinterest
پینترست
اشتراک گذاری در twitter
توئیتر
اشتراک گذاری در linkedin
لینکداین

یادداشت های مرتبط

دسته بندی نشده

داستان من و روستایی که نمی‌شناختم

شاید انتظار از نامگذاری این روزها همین باشد که بگوییم ۲۸ سال پیش که ۱۵ مهر را بنام ”روستا“ نامگذاری کردند، نگاه تازه ای به روستا و روستانشینان در کشور پایه ریزی شد و تلاش برای شناخت علمی و دقیق تر از روستا آغاز گردید.

بیشتر بخوانید
دسته بندی نشده

روستای پایدار و پایداری روستا

یک روستای کوچک و ناشناس در دامنه کوهستان، با فاصله ۵ کیلومتری از جاده اصلی که هر تازه واردی در ابتدای راه از خودش می‌پرسد آیا اساساً راه را درست آمده است؟

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب را دریافت کنید

در خبرنامه هفتگی ما عضو شوید